Συναρτήσεις#

Εισαγωγή#

Οι συναρτήσεις αποτελούν θεμελιώδες στοιχείο του προγραμματισμού C++, καθώς συσκευάζουν τμήματα κώδικα σε επαναχρησιμοποιήσιμα, αποτελεσματικά τμήματα κώδικα, σχεδιασμένα να εκτελούν μια συγκεκριμένη εργασία. Οι συναρτήσεις μπορούν να κληθούν πολλές φορές μέσα σε ένα πρόγραμμα, διευκολύνοντας την οργάνωση του κώδικα και συμβάλλοντας στην αποφυγή επαναλαμβανόμενου κώδικα. Οι συναρτήσεις διευκολύνουν επίσης την αποσφαλμάτωση του κώδικα.

Αυτή η σελίδα καλύπτει τα βασικά στοιχεία χρήσης συναρτήσεων σε C++, όπως:

Δομή και Σύνταξη Συνάρτησης#

Στην C++, οι συναρτήσεις πρέπει να δηλώνονται με τον τύπο επιστροφής, το όνομα και τις παραμέτρους τους. Η βασική σύνταξη είναι:

return_type function_name(parameters) {
  // Code to execute when the function is called
  return result;  // Optional, used to return a value
}

Λειτουργικά Μέρη

Περιγραφή

return_type

Ο τύπος δεδομένων που επιστρέφει η συνάρτηση, μερικές συνηθισμένες επιλογές είναι:

  • void — Επιστρέφει τίποτα
  • int — Επιστρέφει μια ακέραια τιμή
  • double — Επιστρέφει έναν αριθμό κινητής υποδιαστολής
  • bool — Επιστρέφει true ή false
  • char — Επιστρέφει έναν μόνο χαρακτήρα
  • const char* — Επιστρέφει μια συμβολοσειρά κειμένου
  • τύποι ορισμένοι από τον χρήστη — Επιστρέφει ένα struct ή αντικείμενο κλάσης

function_name

Το όνομα της συνάρτησης.

parameters

Προαιρετικό. Μια λίστα πληκτρολογημένων παραμέτρων, διαχωρισμένη με κόμμα, γραμμένη ως type name, όπου type καθορίζει τον τύπο δεδομένων της παραμέτρου και name είναι το αναγνωριστικό που χρησιμοποιείται για την πρόσβαση σε αυτήν την τιμή μέσα στη συνάρτηση. Οι παράμετροι λαμβάνουν τιμές εισόδου όταν καλείται η συνάρτηση.

result

Προαιρετικό. Η τιμή που επιστρέφεται από τη συνάρτηση. Εάν το return_type της συνάρτησης δεν είναι void, πρέπει να παρέχεται αυτή η τιμή και ο τύπος της πρέπει ταιριάζει ακριβώς με το καθορισμένο return_type.

Σημείωση: Μια συνάρτηση πρέπει πάντα να δηλώνεται πριν την κλήση της, διαφορετικά πρέπει να παρέχετε ένα πρωτότυπο συνάρτησης.

Πρωτότυπα Λειτουργίας#

Στην C++, ο κώδικας διαβάζεται από πάνω προς τα κάτω. Αυτό σημαίνει ότι μια συνάρτηση πρέπει να είναι γνωστή στον μεταγλωττιστή πριν να μπορεί να κληθεί.

Ένα πρωτότυπο συνάρτησης σάς επιτρέπει να χρησιμοποιήσετε μια συνάρτηση πριν γράψετε τον πλήρη κώδικά της. Αυτό σας επιτρέπει να διατηρήσετε την τιμή main() κοντά στην αρχή του προγράμματός σας, ενώ τοποθετείτε τους ορισμούς συνάρτησης αργότερα, όπου είναι πιο εύκολο να οργανωθούν και να διαβαστούν.

Χωρίς πρωτότυπο, θα έπρεπε να ορίσετε κάθε συνάρτηση πάνω από main(), κάτι που μπορεί να κάνει τα έργα πιο δύσκολα στην παρακολούθηση καθώς αναπτύσσονται.

// The function's prototype
void greeting();

int main() {
  greeting();
}

// Write the function's body after
void greeting() {
  Brain.Screen.print("Hello!");
}

Ορισμός και κλήση συναρτήσεων#

Functions with No Parameters#

Εάν μια συνάρτηση δεν απαιτεί εισαγωγή, μπορείτε να την ορίσετε χωρίς παραμέτρους. Χρησιμοποιήστε void ως τύπο επιστροφής εάν η συνάρτηση δεν επιστρέφει τιμή.

// Define a function to display a message
void greeting() {
    Brain.Screen.print("Hello!");
}

int main() {
    // Initializing Robot Configuration. DO NOT REMOVE!
    vexcodeInit();
    // Call the function to display the message
    greeting();
}

Functions with Parameters#

Μπορείτε επίσης να προσθέσετε παραμέτρους σε συναρτήσεις, οι οποίες σας επιτρέπουν να μεταβιβάσετε πληροφορίες για τη χρήση της συνάρτησης.

Σημείωση: Το κείμενο μπορεί να μεταβιβαστεί χρησιμοποιώντας συμβολοσειρές τύπου C (const char*) ή συμβολοσειρές C++ (std::string).

// Define a function with a parameter
void namedGreeting(const char* name) {
    Brain.Screen.print("Hello, %s!", name);
}

int main() {
    // Initializing Robot Configuration. DO NOT REMOVE!
    vexcodeInit();
    namedGreeting("Stranger");
}

Επιστρεφόμενες τιμές#

Οι συναρτήσεις μπορούν να στείλουν δεδομένα πίσω στον καλούντα χρησιμοποιώντας τη λέξη-κλειδί return Αυτό σας επιτρέπει να καταγράψετε και να χρησιμοποιήσετε την έξοδο στο έργο σας.

// Define a function that multiplies numbers by 2
int timesTwo(int number) {
    return number * 2;
}

int main() {
    // Initializing Robot Configuration. DO NOT REMOVE!
    vexcodeInit();
    // Display the return value
    Brain.Screen.print("%d", timesTwo(2));
}

Αναφορά διέλευσης#

Από προεπιλογή, η C++ μεταβιβάζει παραμέτρους συνάρτησης κατά τιμή, που σημαίνει ότι η συνάρτηση λαμβάνει ένα αντίγραφο της αρχικής μεταβλητής. Οι αλλαγές που γίνονται μέσα στη συνάρτηση δεν επηρεάζουν την αρχική τιμή.

// Add 1 to the number
void addOne(int number) {
  number++;
}

int main() {
  int value = 5;
  addOne(value);
  // "value" will still be 5
}

Για να επιτραπεί σε μια συνάρτηση να τροποποιήσει την αρχική μεταβλητή, οι παράμετροι μπορούν να περαστούν με αναφορά χρησιμοποιώντας τα σύμβολα &.

// Add 1 to the number
void addOne(int& number) {
  number++;
}

int main() {
  int value = 5;
  addOne(value);
  // "value" will now be 6
}

Η μεταβίβαση μέσω αναφοράς επιτρέπει στις συναρτήσεις να ενημερώνουν μεταβλητές που ορίζονται εκτός της συνάρτησης χωρίς να επιστρέφουν τιμή.

Συναρτήσεις επανάκλησης#

Μια συνάρτηση επανάκλησης είναι μια συνάρτηση που μεταβιβάζεται σε μια άλλη συνάρτηση και καλείται αυτόματα όταν συμβεί ένα συγκεκριμένο συμβάν.

Οι επανακλήσεις χρησιμοποιούνται συνήθως για συμβάντα όπως το πάτημα κουμπιών ή οι ενημερώσεις αισθητήρων.

Αντί να καλέσετε τη συνάρτηση εσείς οι ίδιοι, το έργο την καλεί για εσάς όταν συμβεί το συμβάν.

void onPressed() {
  Brain.Screen.print("Screen pressed!");
}

// Call onPressed whenever the screen is pressed
int main() {
  vexcodeInit();
  Brain.Screen.pressed(onPressed);
}

Callback Signatures#

Κάθε συνάρτηση επανάκλησης πρέπει να ακολουθεί μια συγκεκριμένη υπογραφή, η οποία ορίζει:

  • Ο τύπος επιστροφής

  • Ο αριθμός των παραμέτρων

  • Οι τύποι παραμέτρων

Η απαιτούμενη υπογραφή καθορίζεται από το API. Η συνάρτηση επανάκλησης πρέπει να ταιριάζει ακριβώς με αυτήν την υπογραφή.

// This callback function cannot include any parameters
void callback(void);


// This callback function includes four parameters
void callback(axisType axis, double x, double y, double z);

Τα ονόματα των παραμέτρων είναι περιγραφικά και ενδέχεται να διαφέρουν, αλλά ο τύπος επιστροφής, η σειρά των παραμέτρων και οι τύποι παραμέτρων πρέπει να ταιριάζουν ακριβώς.

Συναρτήσεις με προεπιλεγμένα ορίσματα#

Οι συναρτήσεις μπορούν να ορίσουν προεπιλεγμένες τιμές για μία ή περισσότερες παραμέτρους. Ένα προεπιλεγμένο όρισμα χρησιμοποιείται όταν δεν παρέχεται τιμή για αυτήν την παράμετρο κατά την κλήση της συνάρτησης.

Κανόνες για τα προεπιλεγμένα ορίσματα:

  • Τα προεπιλεγμένα ορίσματα πρέπει να είναι οι τελευταίες παράμετροι στον ορισμό της συνάρτησης.

  • Μόλις μια παράμετρος αποκτήσει μια προεπιλεγμένη τιμή, όλες οι παράμετροι μετά από αυτήν πρέπει επίσης να έχουν προεπιλεγμένες τιμές.

  • Εάν μια συνάρτηση καθορίζει προεπιλεγμένα ορίσματα στο πρωτότυπο, αυτές οι προεπιλεγμένες τιμές δεν πρέπει να καθοριστούν ξανά στον ορισμό της συνάρτησης.

// Required parameter first, default parameter last
void greeting(const char* name, int repeatCount = 1) {

    for (int i = 0; i < repeatCount; i++) {
        Brain.Screen.print("Hello, %s!", name);
        Brain.Screen.newLine();
    }
}

int main() {
    vexcodeInit();

    // Say what name to greet (V5) and
    // use default value for repeatCount (1)
    greeting("V5");

    Brain.Screen.newLine();

    // Overrides the default value to 3
    greeting("V5", 3);
}
On this page